Мiнск

|

Гайды

|

Аўтар:   34travel

|

  4058

Вітаем у Мінску! Для новай версіі фірмовага гайда 34travel, які мы зрабілі разам з МТС, мы рупліва адабралі галоўныя славутасці, слушныя інсайды ад локалаў, месцы для рамантычных шпацыроў, а таксама актуальныя бары, аўтэнтычныя кавярні і сапраўды годныя рэстараны. Сардэчна запрашаем у наш любімы горад!

 

*Усе кошты дзеля зручнасці пазначаныя ў еўра, носяць інфарматыўны характар і могуць адрознівацца ад рэальных. На час публікацыі гайда за €1 давалі BYN 2,6.

 

ЗМЕСТ ГАЙДА:

ТРАНСПАРТ  /  ЖЫТЛО  /  КУЛЬТУРНАЯ ПРАГРАМА  /  КАВА

ЕЖА  /   БАРЫ  /  ШОПIНГ  /  КАЛЯ мIнска

 

 

 

Нацыянальны аэрапорт месціцца за 40 км ад цэнтра горада. Дабрацца з яго ў Мінск можна аўтобусамі і маршруткамі, якія курсіруюць кожныя 20-30 хвілін і прыбываюць на Цэнтральны аўтавакзал. Білет каштуе каля € 2,5. Асобна просяць даплаціць за багажнае месца (каля € 0,5). Расклад правярай на ticketbus.by. Дарога зойме каля гадзіны.

Калі аддаеш перавагу таксі, замаўляй машыну праз аплікацыі Uber, Яндекс Go, Maxim. Гэта будзе танней, чым ехаць з таксістамі, якія чакаюць кліентаў на выхадзе з аэрапорта (але можаш паспрабаваць з імі патаргавацца).

Чыгуначны вакзал, як і Цэнтральны аўтавакзал, размяшчаецца ў цэнтры горада, побач са станцыяй метро «Плошча Леніна». Наогул метро – самы просты і танны спосаб перасоўвання па горадзе. Менская падземка складаецца ўсяго з трох ліній, усё самае важнае – у пешай даступнасці ад станцый.

Адна паездка на метро абыдзецца ў € 0,35 (90 капеек). Білеты на аўтобус, тралейбус і трамвай яшчэ таннейшыя – 85 капеек, калі толькі гэта не аўтобус «экспрэс», які прапускае некаторыя прыпынкі.

Калі ты едзеш у Менск хаця б дні на 3-4, раім узяць праязны на рэлевантную тваім планам колькасць паездак або безлімітны праязны на столькі сутак, колькі табе трэба (гэта больш выгадна, чым купляць жэтоны ці білеты па адным). Ёсць праязныя на ўсе віды транспарту, іх таксама можна купіць у касах метрапалітэна, удакладняй на месцы. Расклад грамадскага транспарту глядзі на сайце «Мінсктранса», карта метро – тут. Больш інфармацыі пра грамадскі транспарт – у гэтым разборы

Таксі ў Мінску не вельмі дарагое, паездка на 8-10 км заважыць € 4-5. Калі аддаеш перавагу мабільным праграмам, паспрабуй Uber, Яндекс Go, Maxim. Калі зручней тэлефанаваць, запісвай кароткія нумары: 135, 7788, 157, 107, 152.

Калі захочаш арандаваць аўто, нагугліш не адзін дзясятак кампаній, якія прапануюць пракат. Аўтамабілі эканом-класа даступныя за € 20-30 у суткі. У сярэднім класе прапануюць пакатацца ад € 50 у суткі (пры гэтым сярэдні клас кампаніі разумеюць вельмі па-рознаму). Машыну мае сэнс браць, калі ты вырашыш пракаціцца куды-небудзь за межы горада (гл. «Месца тыдня» ў нашым праекце «Едзем у Беларусь»). Апроч таго, у Мінску працуюць каршэрынгавыя сэрвісы Anytime, Hello і Multimotors

Калі ты ў Мінску ўпершыню і любіш, калі табе ўсё паказваюць, скарыстайся аўтобуснай экскурсіяй на тыповым для такіх прагулак двухпавярховым аўтобусе. Дарослы квіток на яго каштуе € 15. Мы рэкамендуем гуляць самастойна, напрыклад, з нашымі аўдыягідамі

Менск – не самы выгодны для раварыстаў горад, у цёплы час года пазнаёміцца з парай прыемных паркаў і заехаць в аддаленыя ад цэнтра куточкі ты зможаш па адной з веласцежак. Ёсць велашэрынг Kolobike (30 хвілін пакатушак за € 1,3). Схема работы простая: бачыш на вуліцы жоўты велік, скануеш на ім QR-код, катаешся, аплачваеш карткай. Апроч таго, узяць напракат жалезнага каня можна ў розных менскіх канторах (google it) – як правіла, чым больш дзён карыстаешся арэндным роварам, тым выгадней атрымліваюцца суткі. У сярэднім адны суткі –  € 5–7.

Калі твой выбар – электрасамакат або ровар з электрапрывадам, запампоўвай той жа Kolobike, Jet, Eleven, BusyFly, Whoosh

Калі надакучыць катацца па Мінску, на сайце Беларускай чыгункі можна праверыць наяўнасць білетаў на цягнікі ў іншыя гарады і вёскі Беларусі.

Калі для перасоўванняў па краіне табе спатрэбяцца міжгароднія аўтобусы, падказваем: Цэнтральны аўтавакзал (вул. Бабруйская, 6) размешчаны зусім побач з чыгуначным, проста пад гмахам гандлёвага цэнтра Galileo. Расклад аўтобусаў чэкай тут. Уся інфармацыя пра тое, якім транспартам лепш падарожнічаць па Беларусі, – тут.

 

 

 

У Мінску зручна і выгадна сяліцца ў кватэрах на суткі. Большасць варыянтаў ёсць на сайтах: realt.by, hata.by, flatbook.by, kvartirant.by, domovita.by, gohome.by. За нешта прыстойнае ў цэнтры горада аддасі ад € 30, за аддаленыя, але ўсё яшчэ сімпатычныя варыянты просяць ад € 15.

Для пошуку гатэля ці хостэла можаш выкарыстоўваць папулярныя платформы накшталт Booking.com или 101hotels.com. Забраніраваць праз іх цяпер нічога не атрымаецца, аднак кантактную інфармацыю і пэўнае ўяўленне пра варыянты і кошты ты атрымаеш.

Калі ты з тых, хто не эканоміць, і аддаеш перавагу гатэлям сусветных сетак і пяцізоркавым гасцініцам, то ў Мінску можаш спыніцца ў Renaissance Minsk Hotel (пр-т Дзяржынскага, 1е), «Пекіне» (вул. Чырвонаармейская, 36), Mariott (пр-т Пераможцаў, 20), Hampton by Hilton (вул. Талстога, 8), DoubleTree by Hilton (пр-т Пераможцаў, 9). Хочацца чагосьці камфортнага, але з мясцовым каларытам – тады гэта, магчыма, гатэль «Манастырскі» (вул. Кірылы і Мяфодзія, 6), які знаходзіцца адначасова ў дзвюх паралельных рэальнасцях: Мінска хрысціянскага і Мінска тусовачнага.

Сталіца Беларусі даволі кампактная, а яе транспартная сетка прадуманая і насычаная, і ўсё ж вопыт даследавання горада будзе больш яркім, калі пасяліцца недзе ў цэнтры.

Самы цэнтр-цэнтр – гэта першае транспартнае кальцо ў межах вуліц: пр-т Машэрава – вул. Казлова – вул. Першамайская – вул. Бабруйская. Распакаваўшы валізу дзесьці тут, ты апынаешся ў крокавай даступнасці да галоўных помнікаў архітэктуры, культурных аб'ектаў, тусовачных лакацый і дагледжаных зялёных зон. Калі ўсё ж пашырыш пошук да другога транспартнага кальца ў межах вул. Арлоўская – вул. Сурганава – вул. Дзянісаўская – пр-т Жукава – пр-т Пушкіна, то рэкамендуем здымаць нешта бліжэй да метро або каля Парку Перамогі, дзе можна атрымліваць асалоду ад прагулак ля вады ў цяні дрэў.

 

 

 

Праспект Незалежнасці. Знаёмства з Мінскам пачынаецца з 15-кіламетровай магістралі, што разразае горад на дзве паловы. Большасць класічных мінскіх славутасцяў размешчаная калі не на самім праспекце, то паблізу ад яго. Уласна, сам праспект – таксама славутасць і ўнікальны прыклад сталінскага ампіру. Мастак і пісьменнік Артур Клінаў прыдумаў тэрмін «Горад Сонца» для апісання гэтай часткі Мінска як асноўнай артэрыі Вялікай Камуністычнай Мары.

Праспект Незалежнасці пачынаецца з аднайменнай плошчы, на якой месціцца Дом урада, пабудаваны ў 1930-х па праекце архітэктара Іосіфа Лангбарда, чый стыль да гэтага часу вызначае аблічча сучаснага Мінска (Лангбард таксама спраектаваў знакавыя будынкі Дома афіцэраў, Акадэміі навук, Тэатра оперы і балета, кінатэатра «Перамога»). Гэты будынак – самы вялікі ў Беларусі, хоць адразу так і не скажаш, таму што схаваны Дом урада ў самы кут плошчы.

Паводле добрай беларускай традыцыі, за два крокі ад помніка Леніну на плошчы стаіць храм – Чырвоны касцёл святых Сымона і Алены, пабудаваны ў 1910-м.

Праспектам курсіруе аўтобусны маршрут №100 – таксама адзін з сімвалаў Мінска, – але лепш, вядома, гуляць пешшу. Дойдзеш да плошчы Перамогі – звярні ўвагу на рагавы дом нумар 31 на беразе Свіслачы – менавіта тут у пачатку 60-х жыў Лі Харві Освальд, легендарны забойца Джона Кенэдзі.

Побач можаш адведаць выспачку спакою, якую пяшчотна любяць месцічы, – дворык касцёла Святога Роха (пр. Незалежнасці, 44а). Калі хочацца яшчэ больш цішыні, зазірні на старыя Вайсковыя могілкі (вул. Казлова, 11). Акрамя таго, што тут пахаваныя шматлікія вартыя людзі (напрыклад, Янка Купала, Якуб Колас і Кузьма Чорны), тут можна зірнуць на царкву Аляксандра Неўскага XIX стагоддзя – адзіны храм Мінска, што амаль цалкам захаваўся ў тым выглядзе, у якім яго пабудавалі

Далей праспект Незалежнасці пакажа табе яшчэ некалькі плошчаў, а напрыканцы ты патрапіш да Нацыянальнай бібліятэкі (пр-т Незалежнасці, 116). Ромбакубактаэдр сховішча кніг прыцягвае турыстаў у першую чаргу агляднай пляцоўкай, з якой можна разгледзець савецкія мазаікі на дамах па праспекце Незалежнасці, разводдзе Сляпянскай воднай сістэмы і новыя амбітныя будоўлі горада.

Няміга – каля станцыі метро з такой назвай знаходзіцца Верхні горад, дзе можна паспрабаваць адчуць атмасферу пачатку XIX стагоддзя. Тут знаходзіцца Кафедральны сабор Сашэсця Святога Духа (вул. Кірылы і Мяфодзія, 3) – галоўная праваслаўная царква горада, пабудаваная ў 1633–1642 гадах. На плошчы Свабоды стаіць гарадская Ратуша, збудаваная ў 1600 годзе ў гонар атрымання Мінскам Магдэбургскага права і адноўленая ў 2003-м па старых чарцяжах і малюнках. Улетку некаторыя вуліцы Верхняга горада становяцца пешаходнымі, па вечарах можна заспець выступленне музыкаў, зімой з'яўляецца калядны кірмаш.

Праз дарогу ад Ратушы – заціснуты паміж «сталінкамі» Архікафедральны касцёл Найсвяцейшага Імя Найсвяцейшай Панны Марыі (плошча Свабоды, 9), пабудаваны ў стылі віленскага барока ў 1700–1710 гг. Вядомы таксама як «касцёл езуітаў».

Калі спусціцца з плошчы Свабоды ўніз, да вуліцы Нямігі, можна ўбачыць яшчэ адну знакавую мінскую царкву – Сабор святых апосталаў Пятра і Паўла (вул. Ракаўская, 4), узведзены ў 1612-м. Звярні ўвагу, што будынак сабора стаіць фактычна бокам да вуліцы – можна ўявіць маштаб перабудовы гэтага раёна Мінска, якая праводзілася ў 1970-х. Калі цікавішся рэлігійнымі збудаваннямі і звязанымі з імі легендамі – пра храмы Мінска ў нас ёсць асобны матэрыял

Праз раку ад Верхняга горада – Траецкае прадмесце, афіцыйны турыстычны «кавалачак старога Мінска». У XV–XIX стагоддзях тут актыўна сяліліся рамеснікі і гандляры, цяпер у Траецкім – офісы, жылыя кватэры, рэстараны, студыі, а таксама музей паэта Максіма Багдановіча. Невялікі мост ад прадмесця вядзе на Востраў слёз – помнік салдатам, якія загінулі падчас Афганскай кампаніі.

Непадалёк знаходзіцца пышны Тэатр оперы і балета (пл. Парыжскай Камуны, 1). Помнік савецкага канструктывізму. Паводле задумы, будынак павінен быць чатырохпавярховым, аднак падчас будаўніцтва рэзка скончыліся грошы. Зрэшты, тэатр і без таго стварае велічнае ўражанне дзякуючы ідэальнай сіметрыі парку, статуям на франтоне і багаццю мармуру і крышталю ўнутры. 

Калі цябе цікавяць альтэрнатыўныя ў плане архітэктуры раёны, зазірні на вуліцу Кастрычніцкую, у раён Асмалоўка і ў пасёлак Трактарабудаўнікоў. 

Кастрычніцкая вуліца – ілюстрацыя працэсаў джэнтрыфікацыі і рэвіталізацыі: тут усё яшчэ працуюць некалькі заводаў, аднак большая частка лофтавых прастор аддадзеная пад клубы, бары, рэстараны, офісы, сілоўні ды іншыя студыі ёгі. На Кастрычніцкую прыходзяць, каб сфатаграфавацца з мураламі, якія засталіся пасля фестывалю стрыт-арту Vulica Brasil, паабедаць, выпіць, завесці новыя знаёмствы – увогуле патусавацца.

Асмалоўка (раён вуліц Чычэрына, Кісялёва, Камуністычнай) – лакацыя зусім іншага характару: гэта, бадай, самае ціхмянае і зацішнае месца ў цэнтры – зялёныя двары, бялізна на вяроўках, па-хатняму ўтульныя кавярні. Раён жоўтых двух- і трохпавярховых дамкоў за Оперным тэатрам будавалі ў 1940-я, час ад часу яго пагражаюць знесці, але, да радасці мінчукоў, Асмалоўка жыве і развіваецца.

Трактаразаводскі пасёлак (раён вуліц Чабатарова, Кашавога, Клумава, Стаханаўскай) – жылы раён, які будавалі адразу пасля Другой сусветнай. Тут збіраліся пасяліць працаўнікоў Трактарнага завода, які мусіў забяспечваць тэхнікай увесь СССР. Таму і да пабудовы жылля для працоўных падыходзілі маштабна: задумалі цэлы раён са сваёй архітэктурай і сістэмамі жыццезабеспячэння. Раён Трактарнага завода – гэта мінская Валета з самымі прыгожымі ў горадзе балконамі, ампірнымі пілястрамі, аркадамі і калонамі. Асабліва любяць мясцовыя дом на рагу Стаханаўскай, 2 і Клумава, 11 (там, дарэчы, класная кавярня Mon Nom).

 

Паркі

Парк Горкага (ст. м. «Плошча Перамогі») – цэнтральная мінская «рэкрэацыйная зона» з дзіцячымі атракцыёнамі, парачкай немудрагелістых кавярань і трэніровачнай базай хакейнага клуба «Юнацтва» (каля якой нават летам можна пакачацца ў снезе, што ўтвараецца пры чыстцы коўзанкі). Раім зрабіць круг-другі на коле агляду, толькі скачы ў закрытыя кабінкі – з іх зручней аглядаць горад.

Парк Чалюскінцаў (ст. м. «Парк Чалюскінцаў») – прыгожы парк са старымі хвоямі, які будаваўся ў 1928–1931 гг. Збочвай з галоўных сцежак, каб прагуляцца ў цішыні і падыхаць свежым паветрам, кармі вавёрак, назірай, як у цёплае надвор'е дзядулі рэжуцца ў шахматы. Абавязкова пракаціцца на алдовых атракцыёнах 30-гадовай даўніны (наш фаварыт – «Ладдзя») або на больш сучасных, цапні цукровай ваты і адчуй сябе зноў дзіцем. Шкада, што «Халі-Галі» і «Паратрупер» ужо дэмантавалі! Праз плот месціцца Батанічны сад (вул. Сурганава, 2в), куды варта ісці адмыслова на квітненне пэўных калекцый

Лошыцкі парк – самы натхняльны і рамантычны парк Мінска, галоўнае месца адпачынку жыхароў мікрараёна Лошыца. Цэнтральную частку парка грунтоўна адрэстаўравалі, цяпер тут роўныя сцежкі, утульныя альтанкі і маёнтак Любанскіх. Калі паглыбіцца ў парк, можна натрапіць на яблыневыя сады і рэшткі млына, дзе, паводле легенды, водзяцца чэрці. А непадалёк ад сядзібнага дома можна ўбачыць прывід апошняй гаспадыні сядзібы Ядвігі, якая патанула ў рацэ. Ходзяць чуткі, што недзе непадалёк затапілі элементы помніка Сталіну, які яшчэ на пачатку 1960-х стаяў на Кастрычніцкай плошчы ў цэнтры сталіцы.

Раён вадасховішча Дразды – найлепшы спосаб пабыць на прыродзе, не выязджаючы з горада. Тут табе і лясныя вадаспады, і чырвоная дамба, і пшанічнае поле, і віды на агні вялікага горада. Патрапіць прасцей за ўсё па веласцежцы або збочыўшы да вады за «Мінск Арэнай».

Усё, што трэба ведаць пра гэтыя й іншыя мінскія паркі, мы сабралі ў асобны выпуск у серыі нашых падкастаў.

 

Музеі і галерэі

Нацыянальны мастацкі музей (вул. Леніна, 20; вул. К. Маркса, 24). Галоўны збор мастацтва ў Беларусі. Мае вялікую калекцыю класічнага рускага жывапісу, старажытныя беларускія іконы і сармацкія партрэты роду Радзівілаў. Асобнай згадкі варты тутэйшы збор твораў сацрэалізму. Каб занурэнне ў мастацтва прайшло максімальна цікава, раім паслухаць і нашы падкасты пра беларускі арт, якія мы зрабілі ў супрацоўніцтве з МТС.

Нацыянальны гістарычны музей (вул. К. Маркса, 12) размясціўся зусім недалёка ад мастацкага. Унутры – поўная рэтраспектыва жыцця беларусаў: ад старажытных плямёнаў і да цяперашняга часу. Усяго ў экспазіцыі больш за 400 каштоўных артэфактаў: напрыклад, пячатка Еўфрасінні Полацкай XII ст., арыгінальныя рыцарскія даспехі, калекцыя старажытных ікон і яшчэ мноства ўсяго цікавага. 

За Чырвоным касцёлам хаваецца невялікі будынак Музея гісторыі беларускага кіно (вул. Свярдлова, 4) і былы будынак Малочнай кухні – адзін з самых яскравых прыкладаў канструктывізму ў Мінску; цяпер тут функцыянуе прастора ArtFabrika, дзе ладзяцца розныя культурныя і адукацыйныя івэнты.

Галерэя «Арт-Беларусь» (вул. Казлова, 3) у Палацы мастацтва больш-менш рэгулярна ладзіць выставы сучаснага арту і пастаянна экспануе калекцыю «Белгазпрамбанка», у якой прадстаўлены Марк Шагал, Хаім Суцін, Лявон Бакст, Валенцій Ваньковіч, Восіп Цадкін.

Музей-майстэрня Заіра Азгура (вул. Азгура, 8). Героі вайны, камуністычныя ідалы, народныя пісьменнікі – тут можна прачуць усё ХХ стагоддзе праз прызму творчасці галоўнага беларускага скульптара эпохі. Калекцыя музея налічвае 435 скульптур, выкананых у 1936–1992 гг. Б'емся аб заклад: такой высокай канцэнтрацыі леніных і сталіных на квадратны метр у свеце больш няма нідзе. Пры пэўным спрыце ты зможаш знайсці бюсты Канта і Гегеля. Лепш за ўсё адправіцца ў гэты музей, калі там праходзіць якое-небудзь разумнае мерапрыемства: лекцыя, творчая сустрэча, прагляд кіно пад адкрытым небам ці канцэрт (правярай афішу). 

«Фабрыка» (пр-т Машэрава, 11/2). Арт-прастора на плошчах завода «Горизонт», дзе арганізуюць лекторыі, выставы, майстар-класы, барахолкі. У выходныя тут праходзяць усякія канцэптуальныя вечарынкі для вельмі рознай публікі, рэкамендуем сачыць за іх афішай.

 

 

 

«Зерне» (пр. Незалежнасці, 46; вул. Казлова, 6; вул. Інтэрнацыянальная, 27; вул. Кісялёва, 23). Былі аднымі з першых, хто адкрываў мінчукам і гасцям сталіцы альтэрнатыўныя спосабы заваркі кавы. Усе «Зерні» знаходзяцца ў прыгожых лакацыях у цэнтры, прычым у кожнай установы – свая канцэпцыя ў дызайне інтэр'еру і свая атмасфера, яны не браты-блізняты, так што ў кожнага(-ай) кавамана(-кі) горада сваё меркаванне наконт таго, які з пунктаў круцейшы.

Why Knot? (вул. Валадарскага, 21). У гэтай кавярні трэцяй хвалі не толькі вараць выдатную каву, але і гатуюць найсмачнейшыя кашы на сняданак і свежыя сэндвічы цэлы дзень. Камфортней за ўсё тут будзе тым, хто самым рэлевантным дызайнам для кавярні лічыць мінімалістычны інтэр'ер з белымі сценамі.

Blur (пр. Незалежнасці, 34) – кавярня ля парка Горкага, адметная не толькі кававым меню, але і дызайнерскім інтэр'ерам. Установа знаходзіцца побач з Домам літаратара 1976 года пабудовы, і стваральнікі праекта вырашылі абыграць культурна-гістарычнае суседства адсылкамі да архітэктуры савецкага мадэрнізму. Апроч асноўнай залы ў чорна-белых тонах, у Blur ёсць і зусім іншая па настроі зала, дзе можна паразмаўляць па душах тэт-а-тэт.

Kitchen Coffee Roasters (вул. Кастрычніцкая, 16/3) – паўсакрэтнае месца на адваротным баку тусовачнай Кастрычніцкай з відам на спакойны бег Свіслачы і чыгунку. Тут пакаштуеш каву ад адных з найлепшых абсмажнікаў у Мінску. Можна размясціцца ўнутры кавярні, але, калі надвор'е дазваляе, на вуліцы будзе зусім ідэальна.

«Кафе 4» («Let it Be!») (вул. Кастрычніцкая, 23а) – тут выдатныя сняданкі і ланчы, кава, віно, свежы хлеб самых розных гатункаў (у кавярні ёсць свая пякарня) і шмат іншай выпечкі.

Stories (вул. Інтэрнацыянальная, 14). Яшчэ адно прыемнае кававае месца, якое мінчукі любяць за свежыя круасаны.

Moby Dick (вул. Кастрычніцкая, 16). Кава навынас ад музычна-спартовай групоўкі Moby Dick. Кавярня месціцца на першым паверсе самага чорнага будынка на ўсёй Кастрычніцкай, ёсць утульная летняя тэраска. У іх ёсць яшчэ адзін пункт у раёне Плошчы Перамогі – Moby Dick Caffe (вул. Захарава, 24). Тут модненькі інтэр'ер і тоўстае меню са сняданкамі (раім авакада-тост). Калі раніца абяцае быць цяжкай, да сняданку можна ўзяць келіх прасека.

«Каравай» (пр. Незалежнасці, 38). Культавае месца сярод жыхароў раёна плошчы Перамогі, а таксама студэнтаў і школьнікаў. У краме прадаюць свежы хлеб проста з завода, а ў кафетэрыі – легендарную выпечку і свежыя пірожныя (рэцэпты правераныя цэлымі пакаленнямі мінчукоў) па самых нізкіх коштах.

«1801» (пр. Незалежнасці, 95; пр. Незалежнасці, 18) – калабарацыя гадзіннікавага завода «Луч» і лакальных кававых абсмажнікаў. Можна і каву выпіць, і гадзіннік купіць. У меню – кававыя напоі як на аснове сумесяў, так і монагатункаў. Эксклюзіў установы – гатункі копі-лювак і black ivory, вядомыя спецыфічным спосабам апрацоўкі зерня: перш чым кава пойдзе ў абсмажку, яна праходзіць праз стрававальны тракт мусангаў (звяркоў, падобных да куніц) або сланоў.

«Мечтатели» (вул. Кісялёва, 28) – добрая кава, сняданкі і выдатная лакацыя ў самым ціхім цэнтры горада.

Tiden (вул. Куйбышава, 31) – самая экалагічная кавярня Мінска: тут няма аднаразовага посуду, а яшчэ даюць зніжку, калі купляеш каву ў свой кубак. Шмат веганскіх дэсертаў, тосты і круасаны. Таксама ў кавярні прадаюць усякія класныя штучкі: шматразовыя кубкі для гарачых напояў, ручкі з перапрацаванага пластыку, мяшочкі для гародніны і шмат чаго яшчэ. 

Кофейня «М» (вул. Карла Маркса, 17) – тут можна не толькі выпіць кубак выдатнай кавы, але і з'есці што-небудзь каларыйнае: салодкі круасан або несалодкі брыёш-сэндвіч. Таксама ў «М» падаюць віно і вішнёвае піва.

«Кава i кветкi» (вул. К. Маркса, 19) – установа для эстэтаў. Гэта адначасова і кавярня, і квяцярня: можна забегчы на кубачак капучына ці па вытанчаны букет для дарагога чалавека. Усё вельмі стылёва і густоўна.

Paragraph (пр. Незалежнасці, 37; вул. К. Маркса, 9; вул. Кальварыйская, 5; вул. Няміга, 5)берасцейская сетка кавярань уварвалася ў Мінск – і адразу стала ўлюбёнкай гараджан. Знайсці свабоднае мястэчка ў Paragraph бывае не так і проста. У кавярнях сеткі класны інтэр'ер, вялікі выбар дэсертаў уласнага прыгатавання і вялікая кававая карта. Вельмі рэкамендуем для наведвання.

«Территория кофе» (вул. К. Чорнага, 22) – у гэтай кавярні на ціхай вуліцы вараць каву ад паважаных шматлікімі абсмажнікаў Kitchen Coffee Roasters і «Зваршчыца Кацярына», падаюць свежыя круасаны з сытнымі начыннямі, а яшчэ прапануюць разнастайную салодкую выпечку і крафтавы хлеб.

Cookie Rookie (вул. Платанова, 10). Самыя неймаверныя шу і макаронсы ў горадзе, дзеля якіх месцічы збочваюць на не самую прахадную вуліцу і ў даволі дзіўнае памяшканне з вахцёрам на ўваходзе. Павер, любыя намаганні вартыя гэтых смакаў. Апроч названых смакоццяў, рэкамендуем таксама мадлен і ромавую бабу – гэта вугляводны экстаз. 

Marks (вул. Карла Маркса, 11). Кавярня, схаваная ў дварах рэстараннай вуліцы Маркса, прапануе сумясціць два галоўныя задавальненні гарадскога інтэлігента: кнігі і капучына на соевым малацэ (можна і на звычайным, можна і не капучына, а, напрыклад, фільтр). Кнігі прадаюць у асобным ад залы са столікамі памяшканні. Асартымент поўніцца модным non-fiction у прыгожых вокладках. Можна ўзяць асобнік, каб пагартаць за кавай і вырашыць, ці вартае гэтае папаўненне тваёй кніжнай паліцы.

Дарэчы, пра мінскія кавярні ў нас ёсць адмысловы гайд

А калі ты ў чайнай тэме, зацані «Чайную почту» (пр. Незалежнасці, 44-3н, уваход з двара) – месца для свядомага рэлаксу. Тут запарваюць і прадаюць пуэры, белыя, зялёныя, чырвоныя і зёлкавыя гарбаты, дадуць пісьменную кансультацыю, а яшчэ ўвесь час праводзяць чайныя цырымоніі.

 

 

 

Стрытфуд / фастфуд

Галоўная вулічная ежа Мінска сканцэнтраваная на «кебабнай мілі» каля Камароўскага рынка (ст м. «Плошча Якуба Коласа») на стыку ГЦ «Монетка» і ГЦ «Атлантик» па вуліцы Кульман. Плыня людзей тут не заканчваецца: днём па сваю шаўрму вышнуроўваюцца наведнікі рынку і работнікі блізкіх офісаў, а ноччу сцякаецца на дажор пярэсты натоўп – ад гламурных паненак да байкераў. Галоўная страва раёна – шаўрма, многія бяруць яе ў праверанай сетцы «Мираж» (вул. Кульман, 9), але і на пунктах побач табе настругаюць нешта прыстойнае, тут ужо, як той казаў, на смак і колер. Таксама на «Манетцы» можна заправіцца хот-догам, сэндвічам, фалафелем або бліном з начыннем. Прайшоўшы налева да дома быту і звярнуўшы за рог, знойдзеш «Сайгон-Вьет» і «Сен-Ким» (вул. Кульман, 5б), дзе збіраюцца аматары супу фо ды іншай в'етнамскай ежы.

Да закрыцця рынку працуюць пункты, дзе можна пакаштаваць італьянскую пінсу – бістро «Жуй», і ўзбекскі плоў і хлеб з тандырнай печы – піражковая Kinza

Каля Камароўкі – на вул. Кульман, 1/8 – па суботах разгортваецца сезонны фермерскі маркет «Усё сваё», дзе можна закупіцца вяндлінай, сырамі, зелянінай, слодыччу, соусамі і джэмамі, зробленымі не на бяздушным канвееры, а па ўсіх прынцыпах арганічнай гаспадаркі.

У цёплую пару года і ў калядныя святы ў Мінску працуюць тры фудкорты на адкрытым паветры: «Песочница» (вул. Куйбышава, 45), Lidbeer Dvor (вул. Кульман, 1/8) і «Лучшая улица» (пр-т Незалежнасці, 95, к. 2). Фармат папулярны сярод мінчукоў, якія аддаюць перавагу перахапіць што-небудзь на вуліцы, не абмяжоўваючы сябе ў выбары: гэта могуць быць fish & chips, бургер, піца, шашлык, така, трдзельнік і шмат чаго яшчэ. На фудкортах нярэдка праходзяць розныя тусоўкі, гучыць жывая музыка, паказваюць кіно ці футбольныя трансляцыі.

Блінныя «Дэпо» (вул. Зыбіцкая, 6; вул. Кастрычніцкая 23), адна з якіх цяпер вядомая пад назвай «Кафэ 2». Тут можна пакаштаваць бліны з вялікай колькасцю начынняў на выбар, а таксама выпіць піва, сідру або медавухі. У абедзенны час прапануюць супчыкі і салаты.

BurgerLab (вул. Кастрычніцкая, 19 к.4). Установа з душой, што вырасла з невялікага фудтрака. Бургеры падаюць з катлетай, абсмажанай medium. Калі хочаш, булачку заменяць лісцем салаты.

Sabroso (вул. Куйбышева, 45, вул. Кастрычніцкая, 16) – легендарныя лацінаамерыканскія бургеры, па якія раней усе спецыяльна ганялі ў Маладзечна. Але цяпер сетка пакрысе захоплівае Мінск – і гэта адны з самых сакавітых і смачных бургераў у горадзе. Акрамя таго, у меню ёсць салаты, така ды іншыя пікантныя стравы родам з Паўднёвай Амерыкі.

Beten Gav (вул. Кісялёва, 28) – установа з простай ізраільскай ежай і кампактным меню: хумус з кедравым арэхам, бабагануш, шакшука, фалафель і салодкі напой бубалех. Beten Gav знаходзіцца ў вельмі ціхім месцы, сюды прыемна зайсці на ланч.

Green+go (вул. Кастрычніцкая, 19) – выдатны веганскі стрытфуд. Тут і супы, і сэндвічы, і салаты, і боўлы, і смузі. Бонус – утульны дворык з тэрасай.

Om Namo (вул. Веры Харужай, 13) – індыйскае вегетарыянскае бістро. Тут падаюць здаровую і па-ўсходняму багатую на смакавыя спалучэнні ежу. Пакора, самосы, талі, гарбузовы і кукурузны супы, панір у разнастайных варыяцыях. Гаспадар установы Бікаш з задавальненнем камунікуе з гасцямі ў зале. 

Буфет універсама «Цэнтральны» (пр-т Незалежнасці, 23). Унікальнае мінскае месца, у якое раім зайсці не столькі па ежу, колькі па атмасферу. Хоць хот-дог з морквай або слойка са шпінатам цалкам сытныя, а кава «Оскар» з яйкам і каньяком усё яшчэ бадзёрыць, сіла «Цэнтральнага» – у яго здольнасці аб'ядноўваць усіх: рабацяг, артыстаў, чыноўнікаў, студэнтаў і каго толькі не. Жырандолі і пано на сценах вартыя асаблівай увагі.

 

Кавярні / рэстараны

«Кафе 1» (вул. Кастрычніцкая, 23) – першапачаткова вядомае пад імем Enzo. Тут падаюць найлепшыя бургеры ў горадзе, ідэальныя стэйкі і выдатныя закускі. Ёсць сняданкі і ланч-меню.

Pinky Bandinsky (вул. Камсамольская, 13а). Стылёвы інтэр'ер, меню з фантазіяй, вялікая кактэйльная карта і найшырэйшы выбар алкаголю.  

Umami (вул. Рэвалюцыйная, 28) – адно з самых гастранамічных месцаў горада. Незвычайныя спалучэнні прадуктаў і старанна вывераныя рэцэпты ад шэфа: павячэраць ва Umami – заўсёды маленькае задавальненне. У меню сэвічэ, тартары, поке, ролы. А яшчэ тут класныя аўтарскія дэсерты.

Thai Garden (вул. З. Бядулі, 8) – месца для тых, хто любіць плакаць над ежай, а не над рамкомамі. Зрэшты, ступень вастрыні твайго Том яма, кары ці локшыны тут адрэгулююць па запыце. 

Darling (вул. Камсамольская, 12). У меню – выкшталцоныя гарачыя стравы (ёсць веганскія пазіцыі), закускі, дэсерты, супы. Маецца і кактэйльная карта. Атмасфернае густоўнае месца.

Zalkind Kitchen (вул. Рэвалюцыйная, 24) – рэстаран сярэднеўсходняй кухні размясціўся ў будынку, які з'яўляецца помнікам архітэктуры XIX стагоддзя і вядомы як даходны дом купцоў Залкіндаў. Стваральнікі Zalkind Kitchen прытрымліваліся духу месца, так што атрымалася рэспектабельная ўстанова з меню, у якім па-аўтарску заміксаваныя Ізраіль, Марока, Грэцыя і Егіпет. Асобнай згадкі заслугоўвае вінная карта ўстановы, у якой прысутнічаюць і кашэрныя, і арганічныя віны.

«Кафе 5» (вул. Кастрычніцкая, 23) – піцу тут гатуюць у дрывяной печы, да яе можна ўзяць пеністае віно ці піва. Яшчэ з бонусаў – ціхі двор на шумнай Кастрычніцкай.

Mon Nom (вул. Клумава, 11 / вул. Стаханаўская, 2) – установа, якая размясцілася ў легендарным доме з русалкамі ў пасёлку Трактарнага завода. Калі цябе занясе ўбок ад цэнтра, то май на ўвазе, што тут падаюць сняданкі-канструктары і ўдзень, і ўвечары, можна прапусціць келіх пеністага ці чаго мацнейшага.

«Вершы» (вул. Кастрычніцкая, 19) – месца, якое стала любімым у мінчукоў з першага дня працы. Фішка ўстановы – сняданкі-канструктары, а яшчэ класны інтэр'ер і суперлакацыя са сваім утульным унутраным дваром. 

Le Gosse (пл. Свабоды, 13) – кафэ з флёрам вытанчанага французскага шыку ў самым цэнтры горада – на ціхай вуліцы з відамі. Звярні ўвагу на сняданкі – яны вельмі instagrammable.

«Невинный бар» (пр. Незалежнасці, 71) – гастранамічнае меню з упорам на азіяцкую кухню. Калі хочацца пакаштаваць нешта зусім незвычайнае, вазьмі мейзмен – нешта накшталт рамена, толькі без булёну.

La Scala (вул. Няміга, 36). Гасцей з Італіі мы б, крыху падумаўшы, прывялі сюды. Кіруе ўстановай самы сапраўдны італьянскі шэф, які ўжо каля 10 гадоў працуе ў Беларусі. 

«Камяніца» (вул. Першамайская, 18). Самае патрыятычнае месца з усіх прадстаўленых у гэтым аглядзе. Інтэр'ер выкананы ў стылі сярэднявечнай карчмы, патрапіўшы ў якую абавязкова акунаешся ў атмасферу часоў ВКЛ. Тут ты можаш пакаштаваць цудоўную хранавуху, журавіну і медавуху ўласнага прыгатавання. Вялікі выбар нацыянальных страў, часта грае жывая музыка. 

«Гурман» (вул. Камуністычная, 7). Пельменная, але гэтая страва тут не адзіны варыянт насыціцца – меню даволі багатае: ёсць і стэйкі, і дранік (менавіта так, у адзіным ліку), і нават курыца ціка-масала. Асобнай згадкі варты мясцовы грыбны суп, дзеля якога мы сюды і наровім заехаць лішні раз. Улетку ставяць ці не найлепшую ў горадзе тэрасу.

SFB (вул. Рэвалюцыйная, 17) – установа ад сеткі рыбных крам John Dory, куды абавязкова варта зазірнуць гурманам, якія фанацеюць ад дароў мора. Тут табе пададуць бездакорных вустрыц, краб-кейк, палтуса па-сіцылійску ці лобстар-рол. 

«Ронин» (вул. М. Багдановіча, 78). Месца на выпадак, калі захочацца ролаў і сушы ў рэстараннай абстаноўцы, з прыгожай падачай і бездакорным сэрвісам.

«1067» (вул. Валадарскага, 22). Дэмакратычны паб, які прапануе вялікі выбар піва, уключаючы разліўны беларускі крафт, сакавітыя бургеры і лакальныя закускі накшталт дранікаў са свінымі вушамі.

Malt&Hops (вул. Зыбіцкая, 9). Класічны піўны рэстаран для старэйшай публікі з прапрацаваным меню, вялікім выбарам піва і віскі (уключаючы рэдкія для тутэйшых шырот гатункі). Каб знайсці гэтую ўстанову, з вуліцы Зыбіцкай трэба падняцца ўверх па лесвіцы. 

Vinie Jones Pub (вул. Інтэрнацыянальная, 33). Новы футбольны бар за два крокі ад Зыбіцкай. Некаторыя бармэны выглядаюць практычна гэтак жа, як і знакаміты акцёр-футбаліст, у гонар якога месца і названае. 

 

 

 

Accidental Point (вул. Кальварыйская, 21) – інтэлігентную творчую прастору ў экс-завадскім квартале «К21». Дыджэі ставяць лёгкую электронную музыку, можна трапіць на вечар вінілу, джазавыя імправізацыі, вечарынку з хіп-хоп-танцамі.

Mad Frog Taproom (вул. Кальварыйская, 21/6) – у тым жа квартале «К21» знойдуць месца да душы аматары крафтавага піва. Зайдзі, каб пад дыджэй-сэт ацаніць мід ад аднайменнага бровара ці пакаштаваць нешта яшчэ. Вельмі камфортнае месца для таго, каб прабавіць тут час перад вялікай вечарынкай у клубе.

«Бедный родственник» (вул. Кастрычніцкая, 10б) – яшчэ адзін пункт прыцягнення людзей інтэлектуальнай працы, знаходзіцца ён на адваротным баку тусовачнай Кастрычніцкай вуліцы, на беразе Свіслачы. Апроч кактэйляў ці бранчу, тут цябе можа чакаць вечарынка ці тэатральная чытка – месца вельмі жывое, са сваёй публікай.

«Вершы культурныя» (вул. Кастрычніцкая, 19) – галерэя пры бары «Вершы», дзе могуць выстаўляць карціны, прэзентаваць кліп, прачытаць лекцыю пра мастацтва або навучыць цябе гэтае самае мастацтва рабіць.

«Молодой» (вул. Харужай, 25). Малады бар, за нараджэннем якога можна было сачыць «у прамым эфіры». Месца пра андэграўнд і кам'юніці класных людзей.

Uno Mas (вул. Герцэна, 12). У маленькім бары за крок ад Зыбіцкай, дзе ты можаш адшукаць бар па настроі і сэрцы сярод цэлай плеяды ўстаноў, цябе чакаюць класныя аўтарскія кактэйлі і атмасфера гарачай лацінаамерыканскай вечарынкі. Часам тут проста не прадыхнуць, затое знаёмствы заводзяцца неяк самі сабой.

Hide (вул. Кастрычніцкая, 19). Актыўная пляцоўка на Кастрычніцкай, дзе часцей за ўсё праходзяць звыклыя для Мінска тэхна-вечарынкі, куды ўсе выгульваюць сваё нармкор-адзенне, аднак бываюць і івэнты з якім-небудзь дзіўным дрэс-кодам і нішавай канцэпцыяй.

Modul art platform (вул. Кастрычніцкая, 16/3) – тут танцуюць пад drum and bass ды іншую электронную музыку, улетку адкрываецца тэраса, дзе грае што-небудзь чылавае. 

М11 (пр-т Машэрава, 11). Яшчэ адна пляцоўка для рэйваў да раніцы. Музычныя перавагі – рэп новай школы ад тусоўкі

Beverly Pills, папса ў фармаце вечарынак «Налейте женщине водяры», рэтра-хіты пад шыльдай Winamp і не толькі.

Dogma Hub (вул. Чырвоная, 7, к. 10) – яшчэ адно месцейка для таго, каб знікнуць да раніцы. Даюць тэхна, прывозяць з канцэртамі рэпераў ці запрашаюць класічных музыкаў, якія кавераць вядомыя рок- і не толькі хіты.

«Сіняя каза» (вул. Рэвалюцыйная, 7). Калі ты не па танцах, раім зайсці сюды на келіх сухога віна ці кактэйль, гэты бар месціцца ў вельмі спакойным і фотагенічным чырвоным дворыку.

Embargo (вул. Рэвалюцыйная, 7). Кактэйльны бар, у якім няма звыклага меню: проста апісваеш смак і эфект, на які разлічваеш, – і бармэн віртуозна замешвае нешта вельмі смачнае. У Embargo ты нібы пераносішся ў старое амерыканскае кіно, у якім хтосьці намышляе буйную авантуру.

Wine&Pinsa (вул. Рэвалюцыйная, 24) – вінны бар, дзе можна не толькі прапусціць куфлік, але яшчэ і з'есці сытную пінсу. Добрае месца для ўтульных вячорак.

Leone (вул. Зыбіцкая, 4) – аперытыўны бар з замахам на багемнасць. Галоўныя фішкі – аўтарскія кактэйлі, стравы ад шэфа і інтэр'ер, створаны, каб збіраць лайкі.

«Граффити» (пер. Калініна, 16). Невялікі паб-клуб з каранямі з 90-х і багатай гісторыяй. Былая слава гэтага месца апошнім часам сціхла, але паслухаць беларускі фатальны андэрграўнд звычайна ходзяць менавіта сюды. Пакідаем гэтае месца ў гайдзе з трапяткога пачуцця настальгіі і павагі да яго сівізны – спецыяльна для тых, хто хоча панастальгаваць па рок-тусоўцы ці шукае незвычайны музычны досвед у горадзе. 

Наогул за падзеямі Мінска лепш за ўсё сачыць у сацсетках устаноў, інфармацыю пра буйныя мерапрыемствы можаш узяць на сайце afisha.me, але тусоўкі, на якіх ты апынаешся стыхійна, часта аказваюцца куды круцейшымі, – прыслухоўвайся да інтуіцыі і паддавайся плыні.

 

 

 

ГУМ (пр. Незалежнасці, 21). Галоўны ўніверсальны магазін, што адкрыўся яшчэ ў 1951 годзе, застаецца свайго кшталту музеем савецкага гандлю, працягваючы шмат у чым прытрымлівацца традыцый і стылю тых часоў. Тут ты можаш купіць усё – ад мужчынскіх панталонаў да заручальных пярсцёнкаў. 

ЦУМ (пр. Незалежнасці, 54). Яшчэ адна Мека савецкага гандлю, якая захавалася ці не ў першародным выглядзе, вітрына магчымасцяў беларускіх вытворцаў і цэнтр сувеніраў made in Belarus накшталт ільняных ручнікоў, керамічнага посуду, касметыкі.

Калі табе патрэбныя «класічныя» ГЦ, у якіх прадстаўлены зразумелыя брэнды, працуюць фудкорты і кіназалы, то ў цэнтры горада гэтыя запыты задаволяць Galleria (пр-т Пераможцаў, 9) і Galileo (вул. Бабруйская, 6). На выпадак, калі гэтага не хопіць, па лініі метро лёгка патрапіць таксама ў Dana Mall (вул. Пятра Мсціслаўца, 9) і Green City (вул. Прытыцкага, 156).

Камароўскі рынак (вул. Веры Харужай, 8). Галоўны харчовы рынак сталіцы. Мінчукі ездзяць сюды на выхадных па свежае мяса і агародніну-садавіну. Хоць насамрэч тут можна знайсці ўсё што заўгодна: ад рэдкіх спецый ці інгрэдыентаў для кітайскай кухні да сезонных ягад і грыбоў, сабраных энтузіястамі ціхага палявання. Да слова, пра Камароўку ў нас ёсць цэлы падкаст – каб ты мог(магла) грунтоўна падрыхтавацца да візіту.

Крама ў Мастацкім музеі (вул. К. Маркса, 24). Сюды рэкамендуем ісці па разумныя сувеніры кшталту кніг па мастацтве, масак для сну з арт-прынтам і пінамі з вазамі з праспекта Незалежнасці ды іншымі лакальнымі мемамі.

Clans (вул. Казлова, 8). Стылёвая крама брэндавых красовак і streetwear у цэнтры горада. 

Па вырабы актуальных беларускіх дызайнераў кіруйся ў «Канцэпт Краму» (ГЦ «Метрополь»; ГЦ Palazzo). Там сабраныя ўсе асноўныя гульцы: Zibra, Nowwon, LSD Clothing, Historia Naturalis, Max Mironov і іншыя. 

Weare (ГЦ Dana Mall, вул. Пятра Мсціслаўца, 9) – мультыбрэндавая прастора, стваральнікі якога натхняліся кіеўскім праектам «Всі. Свої». Тут прадстаўленыя MurMur, Nine 22, Uno Mas Uno і яшчэ пара дзясяткаў беларускіх брэндаў.

Яшчэ пара пунктаў на фэшн-карце сталіцы – Showroom18 (вул. Ракаўская, 18), дзе прадстаўленыя Miranovich і Holywool; і «Корпус» (пр-т Машэрава, 9 к. 8), куды можна прыйсці па Apti Eziev і Killtoday.

KaliLaska (вул. Кальварыйская, 21) – дабрачынная крама, дзе можна знайсці кнігі, негабарытную мэблю, адзенне, абутак, упрыгожанні, сумкі, пласцінкі, сувеніры. Хоць гэта рэчы, якія былі ва ўжытку, усе яны добрай якасці. Акрамя таго, тут можна знайсці ўпрыгожанні і сувеніры ручной працы.

«Веды» (вул. Карла Маркса, 36). Гэтая кнігарня славіцца сваім букіністычным аддзелам. Вялікі выбар збораў твораў у класічных савецкіх выданнях па вельмі ўмераных коштах. Усе самыя прыемныя кнігарні Мінска знойдзеш па гэтай спасылцы

Папулярная мінская тэма – розныя фэшн-барахолкі і экамаркеты. Сачы за навінамі «Вялікага моднага маркету» і «Open Шафы»

 

 

КАЛЯ МІНСКА

У гэтым раздзеле мы прапануем некалькі месцаў, куды можна паехаць у аднадзённае падарожжа з Мінска – на аўто або грамадскім транспарце. Яшчэ больш варыянтаў для вылазак па Беларусі можна адшукаць тут. 

 

Нясвіж (125 км)

Адзін з самых гістарычна значных гарадоў Беларусі. У XVI стагоддзі Нясвіж стаў радавым гняздом Радзівілаў, найбагацейшага роду ў гісторыі Вялікага Княства Літоўскага. Сам кароль Польшчы неаднаразова наведваўся сюды, каб пазычыць грошай у казну. Каля сарака прадстаўнікоў магнацкага роду займалі вышэйшыя дзяржаўныя пасады і паспелі парадніцца з польскімі і французскімі манархамі.

Пачаць агляд трэба з Нясвіжскага замка. Папрасі гіда расказаць легенды пра залачоных апосталаў у поўны рост або помсту Боны Сфорцы.

Пагуляй па вялізным старым парку з падкастам у навушніках, а затым кіруйся ў Фарны касцёл – першы ва Усходняй Еўропе храм у стылі барока, пабудаваны італьянскім дойлідам Джавані Бернардоні. У крыпце касцёла знаходзіцца радавая пахавальня Радзівілаў (трэцяя ў Еўропе па велічыні пасля скляпоў Габсбургаў і Бурбонаў).

На Рынкавай плошчы размясцілася ратуша, у якой адкрыты музей, а таксама «дом на рынку» – адзіны прыклад сярэднявечнай жылой забудовы, што захаваўся да нашага часу. І нарэшце, Слуцкая брама – былая ўязная брама і па сумяшчальніцтве гарадская мытня.

Патрапіць у Нясвіж можна, рухаючыся ад Мінска па брэсцкай трасе. Калі вырашыш паехаць аўтобусам, расклад можна знайсці тут.

 

Ракаў (40 км)

Мястэчка за паўгадзіны язды ад сталіцы. У міжваенны перыяд (1921–1939) Ракаў уваходзіў у склад Польшчы і меў славу горада кантрабандыстаў, бо мяжа з СССР была літаральна ў пешай даступнасці. Тут працавала больш за сотню крам, казіно і нават публічныя дамы.

Захаваліся наступныя славутасці: Спаса-Праабражэнская царква канца XVIII стагоддзя, касцёл Маці Божай Ружанцовай і св. Дамініка ў стылі неаготыкі, збудаваны ў пачатку XX стагоддзя. Звярні ўвагу і на каталіцкую капліцу святой Ганны (каля могілак). Можна зірнуць таксама на старыя габрэйскія могілкі і ўзгорак, на якім калісьці горад зараджаўся.

Мір (110 км)

Мірскі замак – яшчэ адзін з захаваных помнікаў сярэднявечнай архітэктуры. У пачатку XVI стагоддзі замак пачалі будаваць Ільінічы, але дынастыя хутка перарвалася, і Мір перайшоў ва ўладанне Радзівілаў. У замка нязвыкла ружовае адценне – у тыя часы было модна дадаваць у тынкоўку драблёную чырвоную цэглу.

Пасля вайны 1812 гады замак стаяў у запусценні, але ў канцы XIX стагоддзя зноў быў адноўлены, хоць і ненадоўга. Сучасную экспазіцыю збіралі па дробачках: падчас Другой сусветнай тут знаходзілася гета і ўсе драўляныя прадметы і багатая бібліятэка Святаполк-Мірскіх сышлі ў топку.

За замкам стаіць невялікая царква-пахавальня апошніх уладальнікаў Міра. На яе фасадзе – мазаіка з абліччам Хрыста, якая за сто гадоў ні разу не рэстаўравалася. Побач са сценамі замка знаходзіцца сажалка, але мясцовыя жыхары вераць, што яна праклятая, так што ў стары спіртзавод на беразе заходзіць не раім.

Сапраўдную славу Міру прынесла ешыва – вышэйшая навучальная ўстанова для будучых равінаў. Яна праіснавала да 1939 года, і сёння ешывы «Мір» дзейнічаюць у Іерусаліме і Нью-Ёрку. Турысты часта прыязджаюць паглядзець на знакаміты будынак, які цяпер перарабляюць пад гатэль.

Мястэчка (ужо гарадскі пасёлак) Мір знаходзіцца ў 30 хвілінах язды ад Нясвіжа. 

 

Дудуткі (55 км)

Музейны комплекс, прысвечаны старадаўнім рамёствам, даволі папулярны ў турыстаў, якія шануюць інтэрактыў больш, чым аўтэнтычнасць. Тут ёсць ганчарная майстэрня, пякарня, бровар, гамарня, сыраварня – і гэта не ўвесь спіс майстэрняў, якія можна наведаць. Турыстам прапануюць самім папрацаваць падмайстрамі, а потым пачаставацца самагонкай з закускай. Акрамя таго, у Дудутках ёсць вятрак, а іх у Беларусі можна палічыць па пальцах.

 

Строчыцы (4 км ад МКАД)

Беларускі скансэн размешчаны ўсяго ў некалькіх кіламетрах ад МКАД. Музей народнай архітэктуры і побыту ўмоўна падзелены на тры часткі (Цэнтральная Беларусь, Падняпроўе і Паазер'е), якія даюць уяўленне пра традыцыйны побыт беларускіх сялян. Тут прыемна пагуляць у добрае надвор'е і часцяком можна патрапіць на якое-небудзь масавае гулянне.

На тэрыторыі музея працуе «Беларуская карчма», у якой цябе традыцыйна накормяць дранікамі і пачастуюць мясцовымі настойкамі.

 

 

Мы абнавілі наш фірменны гайд па Менску пры падтрымцы МТС.

МТС прапануе новым абанентам тарыфаў «Безліміцішча Х» і лінейкі «Супер» да 45% зніжкі на абаненцкую плату і бясплатны доступ да паслугі «МТС Прэміум» – падпіскі на 50 ГБ інтэрнэту, безлімітныя званкі, анлайн-кінатэатры ды іншыя сэрвісы. Прапанова дзейнічае ў рамках акцыі «Восеньскія бонусы 2022».

Падключыцца з выгадай можна на тарыфныя планы «Безліміцішча Х», «Супер Junior», «Супер 5», «Супер 20» і «Супер 30».

Новыя кліенты тарыфаў «Безліміцішча Х», «Супер 5», «Супер 20», «Супер 30» адчувальна зэканомяць на абанплаце першыя 360 дзён з моманту падключэння, тарыфу «Супер Junior» – першыя 90 дзён. Удакладніць кошт абслугоўвання і бонусы па паслуге «МТС Прэміум» можна тут.

Скарыстацца акцыяй «Восеньскія бонусы 2022» можна да 15 кастрычніка 2022 года.

Усе падрабязнасці – на сайце МТС.

 

Фота by palasatka. Пераклад на беларускую – Ліда Наліўка

ООО «ЭфСиБи Бел» УНП 193185741

|

Гайды

Аўтар:   34travel

  4058

hand with heart

Поддержи редакцию 34travel на Patreon!

Уже больше года мы делаем журнал о путешествиях в мире, где путешествия стали настоящим квестом. Мы очень рады, что ты остаешься с нами и продолжаешь читать материалы 34travel. Будем благодарны за support в эти сложные времена.

Подписаться на Patreon

Чытай таксама

Пiнск

Душэўны гайд па сталіцы Палесся, якая падарыла свету першага прэзідэнта Ізраіля і іншых знакамітасцей.

Горадня

Гайд па каралеўскім горадзе Беларусі.

Гомель

Абноўлены гайд па паўднёвай сталіцы Беларусі.

Цяпер на галоўнай

6 ідэй для восеньскіх падарожжаў па Беларусі

Кароткі светлавы дзень і халаднаваты вецер – не нагода спыняць падарожжы па Беларусі.

«Паэма і святыня адначасова». Што пісаў Ян Булгак пра возера Свіцязь сто гадоў таму?

Публікуем пераклад нарыса 1910 года на беларускую мову.

«Утульны горад» – урбаністычны падкаст пра Горадню

Як палепшыць любімы горад?

Маршрут: Едзем у Будслаў і ваколіцы

Таямнічыя старажытныя помнікі, прыўкрасныя храмы і велічны парк.

Гомель

Абноўлены гайд па паўднёвай сталіцы Беларусі.

Пiнск

Душэўны гайд па сталіцы Палесся, якая падарыла свету першага прэзідэнта Ізраіля і іншых знакамітасцей.

Горадня

Гайд па каралеўскім горадзе Беларусі.

Куды пайсці ў Менску ў чэрвені? Афіша івэнтаў

Шэкспір, Батсад і беларускі фальклор.

У Go to Belarus з’явілася беларускамоўная версія

Нарэшце!

Паказаць больш Паказаць больш